Հարուած

Վարուժ երկուշաբթի առաւօտ գործի կ՛երթայ աչքերուն շուրջը կապոյտցած:
- Ի՞նչ ունին աչքերդ - կը հարցնէ գործատէրը:
- Երէկ եկեղեցին,երբ ժողովուրդը ոտքի ելաւ, նկատեցի որ առջեւի նստարանին վրայ գտնուող կնոջ փէշին ծայրը, կախուած էր նստարանին ճեղքին մէջ:Ըսի բարիք մը ընեմ եւ կնոջ փէշին ծայրը դուրս քաշեցի ճեղքէն:Կինը կարծեց որ անբարոյ արարք մը կ՛ընեմ եւ հարուած մը տուաւ աջ աչքիս:
- Իսկ միւս աչքդ ինչ՞ու համար կապոյտ է:
- է հա՛, կարծեցի որ կինը չուզեր-կոր փէշին ծայրը նստարանին ճեղքէն դուրս մնայ, փորձեցի ետ ճեղքին մէջ մտցնել:


 
 
 
© 2006 -2017 ԺՊԻՏ